Nieuwsblad van Geel, 09/09/2016: Wo shi Geel ren

Ying Ying Travel verscheen in het Nieuwsblad van Geel op 9 september 2016. Hier lees je het volledige artikel over Mario's liefde voor China:

Ik ben van Geel

Over mensen die wortels in Geelse bodem hebben en die iets bijzonders doen dat wel even in de spotlights mag worden gezet. Want zij zijn van... Geel.

Deze week dopen we onze rubriek toepasselijk om naar ‘Wo shi Geel ren’, oftewel Chinees voor ‘Ik ben van Geel’! We spraken namelijk met Mario Steurs (43), een Gelenaar met een Chinees hart. Zijn liefde voor het land is simpel uit te drukken in één statistiek: hij stond namelijk al zesendertig keer op de Chinese Muur en in oktober doet hij er nog een bezoekje bij. Zijn fascinatie zorgde er ook voor dat hij zijn eigen reisbureaus Ying Ying Travel en GoGo Beijing, gespecialiseerd in reizen naar China, oprichtte. Terwijl u dit leest, gidst hij zijn eerste reis doorheen Mongolië.

“Wat krijgen we hier binnen?”, moet Mario Steurs – Malioa voor de Chinese vrienden – gedacht hebben toen ik zijn kantoor binnen stapte met de hartelijke begroeting ‘Konichiwa’. Mijn Japans bleek beter dan mijn Chinees, want je begroet elkaar natuurlijk met ‘Ni hao’. Een kleine uitschuiver, maar het werd me meteen vergeven! Hij leerde me zelfs een nieuw Chinees woord. ‘Huáng’ is Chinees voor geel. Dat wordt uitpakken bij de vrienden dit weekend! 

“Een zustersamenwerking opzetten tussen Geel en een Chinese stad zou ik heel interessant vinden.”

Iedereen heeft wel een voorliefde voor een ander land, maar jij bent echt gefascineerd door China. Waar is die ontstaan? 

"Alles begon met mijn job in de reissector. Reiskantoren vragen vaak dat je een andere taal kunt dan Frans, Engels of Duits. Terwijl velen voor Spaans of Italiaans kozen, wilde ik graag weten wat er allemaal achter die Chinese karakters stak. Dankzij mijn leerkrachten, die de lessen heel interessant maakten en ook onderwerpen als cultuur behandelden, ben ik sterk geïnteresseerd geraakt in het land. Na anderhalf jaar taalles heb ik dan een vlucht naar China geboekt. Ik vloog toen met een Chinese maatschappij en nog voor het vliegtuig landde, wist ik al dat ik mijn hart verloren had. Alles was in sfeer: versierd in het rood, de Chinese muziek, … Alle details waren naar mijn zin. Ik kan dat niet beschrijven, maar alles wat ik toen in Peking en Shanghai zag, rook, voelde en proefde kwam heel positief over. Echt mijn tweede thuisland!"

In China geldt een hele andere cultuur. Wat vind je een van hun vreemdste gebruiken?

"Ze hebben heel wat gebruiken die voor mij ondertussen normaal zijn, maar voor anderen niet zijn. Voor mij is het normaal dat Chinese mensen geen zakdoeken gebruiken. Ze vinden dat niet proper om
ergens in te snuiten en dat dan weer in je broek te steken. Wat ik wel heel vreemd vind, is als Chinese mannen uitgaan en het is mooi weer, dan staan ze recht, rollen zij hun wit marcelleke op tot net boven
hun buik, klinken ze en steken ze hun buik ver naar voren. Des te dikker hun buik, des te trotser ze zijn. Heel grappig! In China zie je ook overal mensen slapen. In de winkels, op restaurant, op straat,… heel vreemd! Geen idee eigenlijk waarom ze dat doen."

Je bent al die gebruiken ondertussen al wat gewoon, maar kun je nog inschatten hoe groot de cultuurshock is in vergelijking met België?

"Ik realiseer me dat mensen die voor de eerste keer naar China gaan toch die cultuurshock ervaren, zeker rond de eetcultuur en de drukte in steden. Dat overvalt hen wel, maar sinds de Olympische Spelen van 2008 is alles wel hard veranderd. Dat jaar heeft de ganse Chinese bevolking een boekje gekregen met 276 regeltjes waar in stond waar ze op moesten letten met hun gebruiken, omdat er veel toeristen en Westerlingen naar China kwamen. Bijvoorbeeld: niet meer spuwen op de grond. Vroeger hoorde je ze al van ver rochelen en belandde er wel eens eentje net naast jouw schoenen. Dat is nu allemaal fel verminderd waardoor de cultuurshock ook kleiner is, maar in landelijke gebieden is het leven natuurlijk wel harder. Daar verschiet je wel als iemand zijn tanden getrokken worden in het midden van het straat, zonder enige vorm van hygiëne."

Een evidente vraag: spreek je zelf ook Chinees? 

"Ik volg nu tien jaar Chinees, maar pas na drie jaar kon ik voor de eerste keer een conversatie opzetten, heel schuchter dan nog. De eerste jaren is het concentreren op de basis. Elke dag karakters schrijven – tijdens het tv-kijken legde ik een boekje op mijn been – en maar herhalen en herhalen. Ik heb ook een intensieve cursus van zes weken gevolgd in China zelf. Met de zaak is het wel iets moeilijker om mijn Chinees bij te houden en te studeren, maar ik ga nog wel wekelijks naar de les. Of ik lees strips zoals Kuifje in het Chinees (lacht). Je moet het onderhouden. Tijdens mijn reizen probeer ik natuurlijk wel de hele tijd Chinees te praten en dat lukt. Ik blijf wel problemen hebben met de tonen. Dat is het moeilijkste aan de taal."

Yin Yang kennen we allemaal, maar wat betekent Ying Ying?

"(lacht) Je wilt niet weten op hoeveel facturen en brieven die ik krijg de naam ‘Yin Yang Travel vermeld staat. Het is wel degelijk Ying Ying Travel. Het betekent letterlijk ‘win win’. Waarom? De eerste reden is dat ik reizen wilde organiseren náár China, maar ook in de omgekeerde richting. Onderliggend is het de bedoeling dat we elkaar leren kennen, want voor Chinezen is Europa vaak nog onbekend terrein. East meets West and West meets East: een win-win situatie! Verder geloof ik dat de naam Ying Ying Travel blijft hangen en het maakt ook meteen duidelijk waarover het gaat. Ik denk niet dat mensen mij gaan opbellen voor een reis naar Amerika. Het Chinese karakter van Ying vind ik trouwens heel mooi om te tekenen! 

Je organiseert dus ook reizen voor Chinezen. Doen ze dan ook Geel aan?

"Jazeker. Met de steun van Visit Flanders ben ik bezig met reizen en daguitstappen uit te werken voor Chinese toeristen en zakenmensen en probeer ik Geel daar natuurlijk in te betrekken. We hebben hier een mooi verhaal met de gezinsverpleging dat hen ook echt interesseert. Een interactief bezoek aan het OPZ en het Gasthuismuseum is een must. Verder gaan de uitstappen altijd in combinatie met Geelse streekproducten. Chinezen proeven heel graag! Voorlopig beperk ik me dus tot het verhaal rond St-Dimpna, maar als Gelenaren zelf voorstellen hebben: laat maar weten!"

Streekproducten genoeg in Geel, maar wat zijn jouw favoriete Chinese lekkernijen? 

"Als ik in België ben, mis ik altijd hun lekkere eten omdat de Chinese keuken hier helemaal anders is dan in China. Echt niet vergelijkbaar! Ik eet heel graag dumplings. Dat zijn van die halve maantjes uit tarwe, gevuld met allerlei vis of vlees en sojasaus. Zwaar, maar heel lekker! Ik ben ook grote fan van Peking eend en pikante noodlesoep, maar dan gemaakt zoals ze dat daar doen. Trouwens, ook al heb ik net gegeten met mijn Belgische groep en ik wil nog op stap met mijn Chinese vrienden, dan moét ik verplicht weer met hen eten."

Honger zul je niet lijden! Ben je trouwens niet de geknipte persoon om een zustersamenwerking tussen Geel en een Chinese stad op te zetten?

"Ik sta daar zeker voor open! (denkt na). Ik denk in de eerste plaats aan het stadje Sanjiang, maar dat is misschien iets te landelijk. Xian zou heel interessant zijn. Het betekent ‘Westelijke vrede’ en wordt ook wel de kribbe van China genoemd. Het is de oudste hoofdstad van China en wij staan daar als Belgen heel hoog aangeschreven dankzij Janssen Pharmaceutica. Plus: er is al een band met Xian dankzij Thomas More, waarbij al vijf jaar lang leerkrachten en studenten worden uitgewisseld. Daar liggen mogelijkheden, goed idee! Dan moet ik eens denken wie in Geel ik daar voor moet aanspreken. Hier in Geel zal men daar wel voor open staan, denk ik! Het zou onze stad alvast op de kaart zetten in China." (HS)

Ying Ying Travel, Honkersven 33,
www.yingyingtravel.eu

Bekijk hier het artikel: